Thursday, February 18, 2016

பார்த்திபன் கனவு 55 ( மூன்றாம் பாகம் - அத்தியாயம் 18 ( பராந்தக புரத்தில் )

18 பராந்தக புரத்தில்


நன்றி :http://2.bp.blogspot.com/-eTwZUs0is4I/Ua4h5uyjfoI/AAAAAAAAHpk/LezetFXXW1c/s1600/xz4.jpg

சூனியமான அந்த மகேந்திர மண்டபத்தைப் பொன்னன் உள்ளும் புறமும் பலமுறை சுற்றிச் சுற்றித் தேடினான். மகாராஜா எப்படி மாயமாய்ப் போயிருப்பார் என்று சிந்தனை செய்தான். நேற்றுச் சாயங்காலம் காட்டு வெள்ளத்தில் கரை சேர்த்தது முதல் நடந்தனவெல்லாம் ஒருவேளை கனவோ, என்றுகூட அவனுக்குத் தோன்றியது. இதற்கிடையில் வைத்தியனும் வண்டிக்காரனும் அவனைத் தொந்தரவு செய்யத் தொடங்கினார்கள். தன்னிடம் ஆபத்துக் காலத்தில் செலவுக்காக வைத்திருந்த பொற்காசுகளில் ஒன்றை அவர்களுக்குக் கொடுத்து அனுப்பினான்.

இளவரசருக்கு ஜுரம் முற்றி ஜன்னியின் வேகத்தினால் எழுந்து ஓடிப் போயிருப்பாரோ என்று பொன்னன் மனத்தில் தோன்றிய போது, பகீர் என்றது. அவனும் பித்தம் கொண்டவனைப் போல் அங்குமிங்கும் அலையத் தொடங்கினான். குடுகுடுவென்று நதிக்கரைக்கு ஓடுவான். மறுபடியும் மகேந்திர மண்டபத்துக்கு வந்து ஆசையுடன், நெஞ்சு திக்திக்கென்று அடித்துக் கொள்ள, உள்ளே எட்டிப் பார்ப்பான். மனம் கலங்கியிருந்த படியால் இன்னது செய்கிறோமென்று தெரியாமல் விக்கிரமன் படுத்திருந்த வைக்கோலை எடுத்து உதறுவான். பிறகு வெளியிலே வந்து, உறையூர் சாலையோடு கொஞ்ச தூரம் போவான், மறுபடியும் திரும்பி வருவான்.

இப்படி ஒரு தடவை அவன் திரும்பி மண்டபத்தை நோக்கி வந்தபோது, மண்டபத்திலிருந்து சற்றுத் தூரத்திலிருந்த ஒரு பெரிய இலுப்ப மரத்துக்குப் பின்னால் ஒரு உருவம் மறைவதைக் கண்டான். அது ஒரு சித்திரக்குள்ளனின் வடிவமாகத் தெரிந்தது. கொல்லி மலையில் அருவிப் பாதையில் தான் அன்று பார்த்த பயங்கர உருவங்கள் பொன்னனுக்கு ஞாபகம் வந்தன. நேற்றிரவு இருளில் நடந்த சம்பாஷனையும் நினைவு வந்தது. "ஓஹோ! மகாராஜா நரபலிக்காரர்களின் கையிலேதான் அகப்பட்டுக் கொண்டார்" என்று எண்ணியபோது, பொன்னனுக்கு வந்த ஆத்திரத்துக்கும் துயரத்திற்கும் அளவேயில்லை. இந்த ஆத்திரத்தையெல்லாம் அந்தக் குள்ளன் மேல் காட்டி விடுவது என்ற நோக்கத்துடன் பொன்னன் இலுப்ப மரத்தை நோக்கி வேகமாய்ப் பாய்ந்து சென்றான். தன்னைப் பிடிக்க வருகிறான் என்று தெரியாமல் மறைந்து நின்ற குள்ளன் மேல் திடீரெனப் பாய்ந்து கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு இரண்டு குலுக்குக் குலுக்கினான்.

முதலில் சற்றுத் திகைத்த குள்ளன் விரைவில் சமாளித்துக் கொண்டு, "என்ன அப்பா! என்ன சமாசாரம்? எதற்காக இவ்வளவு ஆத்திரம்?" என்று கேட்டான்.

"அடே குள்ளா! மகாராஜா எங்கே?" என்று பொன்னன் அலறினான்.

"மகாராஜாவா? அது யாரப்பா, மகாராஜா?"

உடனே பொன்னனுக்குத் தன்னுடைய தவறு ஞாபகம் வந்தது. உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு, "அந்த மண்டபத்தில் படுத்திருந்தவர் எங்கே?" என்று கேட்டான்.

குள்ளன் தன்னுடைய இடுப்புத் துணியின் மடியை அவிழ்த்து உதறினான். பொன்னனைக் கேலியாகப் பார்த்து, "ஐயையோ! என் மடியிலே வைத்திருந்தேன், காணோமே!" என்றான்.

பொன்னனுக்கு இந்தக் கேலி ரசிக்காமல் குள்ளனை அடிப்பதற்காகக் கையை ஓங்கினான். துடுப்புப் பிடித்த வைரமேறிய அந்தக் கையின் அடி குள்ளன் மேல் விழுந்திருந்தால் என்ன ஆகியிருக்குமோ, தெரியாது. ஆனால், அதற்குள்ளே குள்ளன் உடம்பை ஒரு நெளி நெளித்துப் பொன்னனுடைய பிடியிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டு ஒரே பாய்ச்சலாகப் பாய்ந்து மறுகணம் மாயமாய் மறைந்தான்.

பொன்னன் அளவிட முடியாத கோபத்துடன் அங்குமிங்கும் ஓடினான். இதற்குள் இருட்டிவிட்டபடியால் பத்தடி தூரத்துக்கு மேல் கண் தெரியவில்லை. மேலும் இந்த இடத்தில் நாலாபுறமும் புதர்களாயிருந்தன. எனவே குள்ளனைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. மிக்க மனச்சோர்வுடன் பொன்னன் திரும்ப யத்தனித்த போது, திடீரென்று அந்த இலுப்ப மரத்தின் மேலேயிருந்து "ஊ" என்று ஆந்தை கத்துவதுபோல் ஒரு குரல் கேட்டது. பொன்னன் திகிலுடன் மேலே அண்ணாந்து பார்த்தான். அடர்ந்த மரக்கிளையில் இருண்ட குள்ளவடிவம் காணப்பட்டது. இன்னொரு தடவை "ஊ" என்று அழகு காட்டுவது போல் அவ்வுருவம் கூவிற்று.

பொன்னனுக்கு அப்போது வந்த கோபம் இவ்வளவு அவ்வளவு அல்ல. அந்த மரத்தை வேரோடு பிடுங்கிச் சாய்த்து விடலாம் என்று எண்ணினான். அப்போது குள்ளன், "அடே புத்தியற்றவனே! மகா பத்திரகாளியின் பக்தனை உன்னால் என்ன செய்ய முடியும்?" என்று கேட்டான்.

பொன்னனுடைய மனதில் இப்போது ஒரு யுக்தி தோன்றியது. அதைப் பற்றி அவன் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே குள்ளன்,"அடே முரடா! நீயும் மகாகாளியின் பக்தன் ஆகின்றாயா? உன் கஷ்டங்கள் எல்லாம் நீங்கும்" என்றான்.

"என்னையா காளி பக்தனாகச் சொல்லுகிறாய்" என்று பொன்னன் சிரித்தான்.

"ஏண்டா சிரிக்கிறாய்? ஜாக்கிரத்தை! காளியின் கோபத்துக்கு ஆளாவாய்!"

அப்போது பொன்னன், "நான் சேர்ந்துவிட்டேன், அப்பா, சேர்ந்துவிட்டேன். ஆனால் என்ன பிரயோசனம்? கபால பைரவர் எனக்கு இட்ட கட்டளையை நிறைவேற்றத் தவறிவிட்டேனே! ஐயோ, அவருக்கு என்ன சொல்வேன்?" என்றான்.

அப்போது குள்ளன் வியப்புடன், "அப்படியா! என்ன கட்டளையிட்டிருந்தார்?" என்று கேட்டான்.

"இந்த மண்டபத்தில் படுத்திருந்தவனைப் பத்திரமாய்க் கொல்லி மலைக்குக் கொண்டு வரச் சொன்னார். நேற்று ராத்திரி இந்த இடத்தில்தான் கட்டளை இட்டார். ஐயோ! தவறிவிட்டேனே?" என்று பொன்னன் அழுகிற குரலில் கூறினான்.

"அடடா! முன்னமே சொல்லியிருக்கக்கூடாதா? நீ வருவதற்குச் சற்று முன்னால், காஞ்சிக் சக்கரவர்த்தியின் மகனும் மகளும் இந்த வழியே போனார்கள். அவர்கள் அந்த மண்டபத்தின் அருகில் நின்றார்கள். மண்டபத்திலிருந்து ஒருவனை எடுத்துக் கொண்டு வந்து பல்லக்கில் ஏற்றிக்கொண்டார்கள். அவன் யார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டான்.

இந்தக் கேள்வி பொன்னன் காதில் விழவில்லை. ஏனெனில் அவன் வைத்தியனையும் கட்டை வண்டியையும் அழைத்து வந்தபோது எதிரில் குதிரை, பல்லக்கு முதலிய ராஜ பரிவாரங்கள் வருவதைக் கண்டு ஒதுங்கி நின்றான். குதிரைமேல் குந்தவி தேவியைக் கண்டதும் அவளுடைய கண்ணில் பட்டு விடாமல் வண்டியின் பின்னால் நன்றாய் மறைந்து கொண்டான். பல்லக்கை அவன் கவனிக்கவில்லை. இப்போது அதெல்லாம் பளிச்சென்று ஞாபகம் வந்தது. குள்ளன் சொல்வது உண்மையாயிருக்கலாமென்று தோன்றிற்று.

"ஏனப்பா மௌனமாயிருக்கிறாய்! என்ன யோசிக்கிறாய்?" என்று குள்ளன் மரத்தின் மேலிருந்து கேட்டான்.

பொன்னன் அவனைப் பார்த்து, "என்ன யோசிக்கிறேனா! உன்னை எப்படிக் காளிக்குப் பலி கொடுப்பது என்றுதான் யோசிக்கிறேன்" என்று கூறி, கீழே கிடந்த ஒரு கல்லை எடுத்து அவன்மேல் வீசி எறிந்தான்.

குள்ளன் அப்போது முன்னம் விக்கிரமன் கத்தியை ஓங்கியவுடன் செய்ததைப் போல் வாயைக் குவித்துக் கொண்டு, தீர்க்கமான ஒரு கூச்சலைக் கிளப்பினான். அந்தப் பயங்கரமான ஒலியைக் கேட்டதும் பொன்னனுக்கு உடம்பெல்லாம் மயிர்க் கூச்சலெடுத்தது. அங்கிருந்து அவன் ஒரே ஓட்டமாக உறையூர்ச் சாலையை நோக்கி ஓடத் தொடங்கினான்.

அந்தக் காட்டாற்றங்கரையிலிருந்து சுமார் காத தூரத்திலிருந்த பராந்தகபுரம் என்னும் ஊரைப் பொன்னன் அடைந்தபோது, இருட்டி ஒரு ஜாமத்துக்கு மேலிருக்கும். ஆனால் அங்கே தீவர்த்தி வெளிச்சமும் வாத்திய முழக்கமுமாய் ஏக தடபுடலாயிருந்தது. பொன்னன் என்னவென்று விசாரித்த போது, சக்கரவர்த்தியின் திருக்குமாரரும், திருக்குமாரியும் விஜயம் செய்திருப்பதாகவும், அவர்களுக்கு வரவேற்பு உபசாரங்கள் அவ்வூர்க் கோயிலில் நடந்து கொண்டிருப்பதாகவும், அதற்காக ஊருக்கு வெளியே கூடாரங்கள் அடிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் தெரிந்து கொண்டான்.

அவர்கள் ஆலயத்தில் இருக்கும் சமயத்தில் தன்னுடைய சோதனையை முடித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் கூடாரங்கள் அடிக்கப்பட்டிருந்த இடத்திற்குப் பொன்னன் விரைந்து சென்றான்.

ஊரைச் சேர்ந்தாற்போல் ஒரு மைதானத்தில் கூடாரங்கள் அடிக்கப்பட்டிருந்தன. யுவராஜா மகேந்திரனும் குந்தவி தேவியும் கோயிலுக்குப் போயிருந்தபடியால் இங்கே அவ்வளவு ஜனக்கூட்டம் இல்லை. சில காவற்காரர்கள் மட்டும் அங்குமிங்கும் நின்றார்கள். பணிப்பெண்களும் ஏவலாளர்களும் கூடாரங்களுக்குள் படுக்கை விரித்தல் முதலிய காரியங்களைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். மைதானத்தின் ஒரு புறத்தில் கிளுவைச் செடிகளால் ஆன உயரமான வேலி அமைந்திருந்தது. அந்த வேலி ஓரமாகப் பொன்னன் சென்றான். ஓரிடத்தில் இரண்டு பணிப்பெண்கள் வம்பு பேசிக் கொண்டிருந்தது அவன் காதில் விழுந்தது.

"ஏண்டி, மரகதம்! திருவெண்ணெய் நல்லூரில் போய் இரவு தங்குவதற்காக அல்லவா ஏற்பாடு இருந்தது? இங்கே எதற்காகத் தங்கியிருக்கிறோம்?" என்று ஒருத்தி கேட்டாள்.

"உனக்குத் தெரியாதா என்ன? வைத்தியர் சொன்னாராம். நோயாளிக்கு அமைதி வேண்டும் என்று. பல்லக்கிலே நெடுந்தூரம் தூக்கிக் கொண்டு போனால் அவரது உடம்பு நெகிழ்ந்து கொள்ளலாம் என்றாராம். அதற்காகத் தான்...."

"ஆமாண்டி, அது யாரடி அப்பேர்ப்பட்ட நோயாளி? அவனுக்காக இவ்வளவு தடபுடல் படுகிறதே?"

"அவன் செண்பகத் தீவிலிருந்து வந்த இரத்தின வியாபாரியாம், தேவசேனன் என்று பெயராம். மாமல்லபுரத்து வீதியில் நமது தேவியைப் பார்த்தானாம். உறையூரில் இருக்கும் தன் தாயாரைப் பார்க்கப் போவதாகச் சொன்னானாம். அவன் அந்த ஆற்றங்கரை மண்டபத்தில் அநாதையாய்க்கிடக்கவே, தேவி அவனை நம்மோடு உறையூருக்கு அழைத்துக் கொண்டு போகலாமென்று பல்லக்கில் ஏற்றிக் கொண்டாள்."

"அடி மரகதம்! இதில் ஏதோ மர்மம் இருக்கிறதடி!"

"என்ன மர்மம்!"

"கட்டாயம் இருக்கிறது; இல்லாவிட்டால் வழியில் அநாதையாய்க் கிடந்தவனுக்கு இப்படி இராஜ வைத்தியமும் இராஜோபசாரமும் நடக்காதடி மரகதம்!"

"சீச்சீ..."

"அவனை இந்த ஊரிலேயே விட்டுவிட்டு வைத்தியம் பார்த்து அனுப்பி வைக்கச் சொல்லலாமல்லவா? நம்மோடு எதற்காகப் பல்லக்கில் ஏற்றி அழைத்துப் போக வேண்டும்?"

"ஆமாண்டி, தங்கம்! அதற்குக் காரணம் இருக்கிறது. ஆனால், உனக்குச் சொல்லமாட்டேன்."

"சொல்லாமற் போனால், நான் உன்னோடு பேசப் போவதில்லை."

"இல்லையடி, கோபித்துக் கொள்ளாதே, இங்கே கிட்ட வா, சொல்லுகிறேன். யார் காதிலாவது விழப்போகிறது!"

"சொல்லு பின்னே..."

"உறையூர் இராஜகுமாரன் செண்பகத் தீவில்தான் இருக்கிறானாம். அவனை நம் தேவி காஞ்சிநகர் வீதியிலே பார்த்ததும், அவனை மன்னிக்கும்படி சக்கரவர்த்தியிடம் வேண்டிக் கொண்டதும் தெரியுமோ, இல்லையோ? அந்த இராஜகுமாரனைப் பற்றி விசாரித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாமென்றுதான் பின்னோடு இந்த இரத்தின வியாபாரியை அழைத்து வருகிறார்."

"ஓகோ! அப்படியானால் உறையூருக்குப் போன பிறகும் இவன் தம்முடன் வஸந்த மாளிகையிலேதான் இருப்பானாக்கும்?"

"ஆமாம்."

"ஏண்டி மரகதம், அந்த இரத்தின வியாபாரியை நீ பார்த்தாயாடி?"

"பார்க்காமலென்ன? நான்தானே அவனுக்கு மருந்து கொடுக்கிறேன்!"

"அவன் இளம் வயதாமேடி?"

"ஆமாம்; அதனாலென்ன?"

"ரொம்ப அழகாயிருக்கிறானாமே? முகத்தில் களை சொட்டுகிறதாமே?"

"அதற்காக...."

"எனக்கென்னமோ மரகதம், கொஞ்சம் கூடப் பிடிக்கவில்லை. அப்படிப்பட்டவனை நமது தேவி தன் பக்கத்தில்...."

"அடி, பாவி! தேவியைப் பற்றி ஏதாவது சொன்னாயோ, உன் நாக்கைச் சுட்டு விடுவேன்!"

"சண்டாளி! தேவியைப் பற்றி நான் என்னடி சொன்னேன்?" "ஏதோ சொல்ல ஆரம்பித்தாயே!"

"சீ! தேவியைப் பற்றிச் சொல்வேனாடி? அப்படிப்பட்ட இளம் ரூபவானுக்குப் பக்கத்தில் உன்னைக் கொண்டுபோய் விட்டு, மருந்தும் கொடுக்கச் சொன்னால் நீ இலேசுப்பட்டவளாடி? பெரிய மாயக்காரியாச்சே! வேறு ஏதாவது மருந்து கொடுத்து விட்டாயானால்... ஐயையோ! கிள்ளாதேடி!...."

இப்படிப் பேசிக் கொண்டே பணிபெண்கள் இருவரும் வேலி ஓரத்திலிருந்து அப்பால் போய் விட்டார்கள். பொன்னன் மேற்கண்ட சம்பாஷணையில் ஒரு வார்த்தை விடாமல் மிகவும் கவனமாய்க் கேட்டான். அவன் மனதில் வெகுகாலமாக அறிந்திராத மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று. இன்னும் கொஞ்ச தூரம் வேலி ஓரமாகப் போனான். ஒரு கூடாரத்தில் கொஞ்சம் கலகலப்பாயிருந்தது. அங்கே வேலியைச் சற்று விலக்கிக் கொண்டு உற்று நோக்கினான். தீவர்த்தி வெளிச்சத்தில், கட்டிலில் விக்கிரமன் படுத்திருப்பதும், பக்கத்தில் வைத்தியர் உட்கார்ந்து கையைப் பிடித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதும் தெரிந்தது.

சற்று நேரம் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்து விட்டுப் பொன்னன் அங்கிருந்து திரும்பினான்.
தொடரும் 

Sunday, February 14, 2016

மனிதனும் நட்சத்திரப் பயணங்களும்!!! பாகம் 15 ( கருந்துளைகள் 01 - 04)

கருந்துளைகள் 01 – முரண்படும் இயற்கை விதிகள்

பூமியில் இருந்து ஒரு விண்கலம் பூமியின் ஈர்ப்பு விசையை விட்டு விண்வெளியை அடையவேண்டுமெனில் அது ஒரு செக்கனுக்கு 11.2 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பயணிக்கவேண்டும். அவ்வாறானா வேகத்தில் பயணித்தே நமது விண்கலங்கள் விண்வெளியை அடைகின்றது.

ஒரு கல்லை எடுத்து, வான்நோக்கி வீசி எறிந்தால், அக்கல் சிறிது தூரம் மேலெழும்பி, மீண்டும் கேழே விழுந்துவிடும். நாம் எறியும் வேகத்தைப் பொறுத்து அது மேலெழும்பும் தூரம் வேறுபடும். ஆக நீங்கள் எறியும் கல் மீண்டும் திரும்பி விழாமல் இருக்க வேண்டும் என்றால் நீங்கள் அதை ஒரு செக்கனுக்கு 11.2 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பயணிக்குமாறு எறியவேண்டும். இவ் வேகமானது விடுபடு திசைவேகம் (escape velocity) என அழைக்கப்படும்.
கோள்களின் திணிவுக்கு ஏற்ப அவற்றின் விடுபடு திசைவேகம் மாறுபடும், உதாரணமாக நமது சந்திரனின் விடுபடு திசை வேகம் செக்கனுக்கு 2.4 கிலோமீட்டர் ஆகும். இதையே சூரியனது விடுபடு திசைவேகத்தோடு ஒப்பிட்டுப்பார்த்தல், அதன் விடுபடு திசைவேகமானது ஒரு செக்கனுக்கு 617.5 கிலோமீட்டர் ஆகும்.

ஜான் மிச்சல் என்ற ஆசாமி 1783 இல் ஹென்றி காவன்டிஷ் என்ற ராயல் சொசைட்டி பௌதீகவியலாலருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அதில் அவர் ஒரு நட்சத்திரத்தினது விடுபடு திசைவேகம் ஒளியின் வேகத்தை விட அதிகமாக, அதாவது, ஒரு செக்கனுக்கு 300000 கிலோமீட்டரை விட அதிகமாக இருந்தால், அந்த நட்சத்திரத்தால் வெளிவிடப்படும் ஒளியானது மீண்டும் அதே நட்சத்திரத்தால் இழுத்து உள்வாங்கப்பட்டுவிடுமா என்பது போன்ற ஒரு கேள்வியை கேடிருந்தார்.

கருந்துளை (படம் இணையம்)கருந்துளை (படம் இணையம்)

இது ஒரு இக்கட்டான நிலையை உருவாக்கிவிட்டது, 1800களில் ஒளியைப் பற்றி நாம் தெரிந்திருந்தது சொற்பமே, அதிலும் ஒளியானது அலைவடிவமாக கருதப்பட்டதனால், ஈர்ப்புவிசை எவ்வாறு ஒளியில் தாக்கம் செலுத்தும் என்பது ஒரு புரியாத புதிராகேவே இருந்தது எனலாம். இதனாலோ என்னவோ, இந்த புரியாத கருப்பு நட்சத்திரங்கள் பற்றி பெரிதாக அவர்கள் சிந்திக்கவில்லை.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த பௌதீகவியலாலரான அல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், தனது பொதுச்சார்புக்கோட்பாடு மூலம் பெரும் விஞ்ஞானப் புரட்சியையே நிகழ்த்தினார். இக்கோட்பாடுகளில் ஒளியின் தன்மை பற்றிய புதிய கோட்பாடுகள், ஈர்ப்பு விசை எவ்வாறு ஒளியின் தன்மையில் செல்வாக்கு செலுத்தும் என்பது போன்ற கருத்துக்களும் அடங்கும்.

**************************************************

கருந்துளைகள் 02 – கருந்துளை அறிவியலின் ஆரம்பம்

ஐன்ஸ்டீன் 1915இல் பொதுச்சார்புக்கொள்கையை வெளியிட்டு சிலமாதங்களில், கணிதவியலாளரான கார்ல் சுவார்சைல்ட், ஐன்ஸ்டீனின் சார்புக்கோட்பாடுகளின் சமன்பாடுகளை தீர்க்கும்போது, “கருப்பு நட்சத்திரம்” போன்றதொன்றின் பண்புகளைக்கொண்ட ஒரு பொருள் இருக்கவேண்டு மென பொதுச்சார்புக்கொள்கை வெளிப்படுத்தியதை கண்டறிந்தார். ஆனால் 1930 கள் வரை விஞ்ஞானிகள் கருந்துளைகள் பற்றி பெரிய ஈடுபாடு காட்டவில்லை.

1930களின் பின்னர், ஓபன்ஹைமர், சினைடர் மற்றும் வோல்கொப் போன்ற இயற்பியலாளர்கள் கருந்துளைகளின் ஆக்கம் பற்றியும், மற்றும் அவை பிரபஞ்சத்தில் இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் பற்றியும் தீவிரமாக ஆய்வு நடத்தினர். இவர்களின் ஆய்வுப்படி போதுமான அளவு திணிவு கொண்ட நட்சத்திரம் ஒன்று தனது வாழ்நாளை முடித்துக்கொள்ளும் தருவாய் வரும்போது (எரிபொருள் தீர்ந்து!) தனது சொந்த ஈர்ப்பு விசையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் சுருங்கி, கருந்துளையாகும். சாதாரணமாக ஒன்று தனது சொந்த ஈர்ப்பு விசையால் சுருங்கிவிடாமல் தடுப்பது, அதனுள் நடக்கும் அணுக்கரு இணைவு (fusion) மூலம் உருவாகும் அழுத்தமாகும். அணுக்கரு இணைவுச்செயற்பாடு நின்றுபோகும் தருவாயில், நட்சத்திரத்தின் திணிவினால் ஏற்படும் ஈர்புவிசையை அந்த நட்சதிரதினால் தடுக்க முடிவதில்லை, ஆதலால் சுருங்கி கருந்துளையாகிவிடும்.

எல்லா நட்சத்திரங்களும் இவ்வாறு கருந்துளையாகுமா என்றால், இல்லை. உதாரணமாக நமது சூரியன் இன்னும் 5 பில்லியன் வருடங்கள் வரை வாழும், அத்தோடு அதன் எரிபொருள் முடிய, அது கருந்துளையாகது. காரணம், சூரியனது திணிவு, கருந்துளையாக மாற தேவைப்படும் ஈர்ப்புசக்தியை வழங்க போதுமானதல்ல. இவ்வாறு கருந்துளையாவதட்கு குறைந்தது சூரியனைப்போல மூன்றுமடங்கு திணிவுள்ள நட்சத்திரம் வேண்டும்!
1940களின் பின்னர், கருந்துளைககள் பற்றிய ஆய்வு தீவிரமடைந்தது, பல்வேறுபட்ட இயற்பியலாளர்கள், ஐன்ஸ்டினின் பொதுச்சார்புக் கொள்கையின் விதிகளைப் பயன்படுத்தி கருந்துளைகளுக்கு பல்வேறு விதமான தீர்வுகளை கண்டறிந்தனர். 1963இல் ராய் கேர் என்ற கணிதவியலாளர் பொ.சா.கொ வை பயன்படுத்தி சுற்றும் கருந்துளைகளுக்கான சமன்பாட்டை தீர்த்தார். 1965இல் எஸ்ரா நியூமண் சுழலும் அதேவேளை மின்னேற்றமுள்ள கருந்துளைக்கான சமன்பாட்டை பூர்த்தி செய்தார்.

இப்படி பல்வேறு வகையான கருந்துளைகளை கோட்பாட்டு ரீதியாக பல்வேறு பட்ட இயற்பியலாளர்கள் முன்வைத்தாலும், நேரடியாக கருந்துளை ஒன்றை அவதானிப்பது தற்போதுவரை முடியாத காரியம். அனால் மறைமுகமாக, அவதானிக்க முடியும்.
நேரடியாக அவதானிக்க முடியாமல் இருப்பதால் என்னவோ, சில இயற்பியலாளர்கள் கருந்துளைகள் இயற்கையாகவே இல்லை என வாதிடுகின்றனர்.

********************************************

கருந்துளைகள் 03 – கருந்துளைகள் என்றால் என்ன?

1967இல் முதன் முதலாக ஜான் வீலர் என்ற இயற்பியலாளர் கருந்துளை என்ற பதத்தினை பயன்படுத்தினர். அதாவது பெரிய நட்சத்திரம் ஒன்று தனது வாழ்நாளை முடித்துக்கொண்டு சூப்பர்நோவா என்ற பெருவெடிப்பின் மூலம் இறக்கும் போது, மிக அடர்த்தியான சிறிய மையப்பகுதியை விட்டுச் செல்லும். இந்த சிறிய மையக்கோளத்தின் அடர்த்தியானது நமது சூரியனது அடர்த்தியை விட மூன்று மடங்குக்கு அதிகமாக இருப்பின், அது கருந்துளையாக மாறிவிடும் என்று ஐன்ஸ்டீனின் பொ.சா.கோ நமக்கு சொல்கிறது.

இந்த சிறிய மையக்கோளத்தின் அடர்த்தி மிக அதிகமாக இருப்பதனால் மற்றைய சக்திகளை விட, ஈர்ப்பு சக்தியின் ஆற்றல் அதிகரித்துவிடும். இந்த அதிகூடிய ஈர்ப்புவிசையால் அதனிலிருந்து எந்தவொரு மின்காந்த அலைகளும், வேறு விதமான துணிக்கைகளும் வெளிவரமுடியாமல் போவதால் இதை கருந்துளை எனலாம் என ஜான் வீலர் கருதினார்.

மிஸ்டர் கருந்துளையை நேரடியாக அவதானிக்க முடியாதது ஏன் என்பது பற்றி பாப்போம். கருந்துளைகள் எந்தவொரு மின்காந்த அலைகளையும் வெளிவிடுவதில்லை, ஆகவே நமது ஒளியியல் தொலைகாட்டிகளோ, அல்லது எக்ஸ்ரே, அகச்சிவப்புத் தொலைகாட்டிகளோ கருந்துளை விடயத்தில் நேரடியாக பயனற்றவை. ஆனால் கருந்துளையின் மிகப்பெரிய பலமே அதனது ஈர்புவிசையாயாகும், அதுவே அதனை காட்டிக்கொடுக்கக்கூடிய சமாச்சாரமும் ஆகும். நாம் நேரடியாக கருந்துளைகளை காணாவிடினும், அது, தன்னைச்சுற்றியுள்ள பிரபஞ்சப்பொருட்களின் மீது செலுத்தும் ஈர்ப்புவிசையால் கருந்துளைகளை நாம் கண்டுகொள்ளலாம்.

கருந்துளை ஒன்று மீனிடைத்தூசு அல்லது மீனிடைமுகில்கள் (interstellar dust / gas clouds) அருகில் வரும்போது, கருந்துளையானது, அத்தூசுகளை தன்பால் ஈர்த்து, தன்னைச் சுற்றி ஒரு திரள் வளர்ச்சியை (accretion) உருவாகிக்கொள்ளும். இதே போல ஒரு நட்சத்திரமும், கருந்துளையின் பாதையில் குறுக்கிட்டால், கோகொகோலவை ஸ்ட்ரோ போட்டு உறுஞ்சுவதைபோல நட்சத்திரத்தையும் உருஞ்சிவிடும் இந்த கருந்துளை. இவ்வாறு உறுஞ்சப்பட்ட நட்சத்திரமோ, மீனிடைத்தூசுகளோ சேர்ந்து உருவாகிய திரள் வளர்ச்சியானது, வேகமாக இந்த கருந்துளையை சுற்றும்போது, அவை வெப்பமடைந்து எக்ஸ் கதிர்கள் (x-ray) வெளிவருகின்றது. இவ் எக்ஸ் கதிர்களை எம்மால் அவதானிக்க முடியும்.

கருந்துளையை சுற்றியுள்ள திரள் வளர்ச்சியும், ஒரு நட்சத்திரத்தை கருந்துளை உறுஞ்சும் விதமும்கருந்துளையை சுற்றியுள்ள திரள் வளர்ச்சியும், ஒரு நட்சத்திரத்தை கருந்துளை உறுஞ்சும் விதமும்

ஆக ஒரு நட்சதிரத்தின் இறப்பில் கருந்துளை ஒன்று பிறக்கின்றது. எல்லா கருந்துளைகளும் நட்சத்திரங்களின் வாழ்வின் முடிவில் நிகழும் சூப்பர்நோவா எனும் மீயொளிர் விண்மீன் வெடிப்பினால் உருவாவதில்லை, அனால் பெரும்பாலான கருந்துளைகள் இவ்வாறே உருவாகுகின்றன.

கருந்துளைகளிலும் பல்வேறு வித்தியாசமான கருந்துளைகள் உண்டு. அதேபோல ஒரு தமிழ் இயற்பியலாளரின் பங்களிப்பும் மிக முக்கியம், அவர்தான் சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்.

***************************************

கருந்துளைகள் 04 – நட்சத்திரத்தின் பிறப்பு

முதலில் நட்சத்திரங்களைப்பற்றி பாப்போம், கருந்துளைகளில் பெரும்பாலானவை நட்சத்திரங்களின் வாழ்வின் முடிவில்தான் பிறக்கிறது என்று முன்னர் பார்த்தோம். ஆகவே நட்சத்திரங்களின் வாழ்கையைப்பற்றி கொஞ்சம் அலசுவோம்.
நமது பிரபஞ்சத்தில் மிகல அதிகமாக காணப்படும் ஒரு மூலகம், ஹைட்ரோஜன் அல்லது ஐதரசன் மற்றும் ஹீலியம். நாம் இரவு வானில் பார்க்கும் ஒவ்வொரு புள்ளியும் நட்சத்திரங்களே, நமது சூரியனைப் போல அளவுள்ளவை, சில சூரியனை விட சிறியவை, பல சூரியனை விட பல்லாயிரக்கணக்கான மடங்கு பெரியவை.

நட்சத்திரங்கள் எப்படி உருவாகிறது என்று பார்க்கலாம்.
இந்தப் பாரிய பரந்து விரிந்த பிரபஞ்சத்தில் எண்ணிலடங்கா விண்மீன் பேரடைகள் அல்லது விண்மீன் திரள்கள் உண்டு. நமது சூரியன் இருக்கும் விண்மீன் திரளானது பால்வீதி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறான விண்மீன் திரள்களில் அதிகளவான வின்மீனிடை முகில்கள் (interstellar clouds) காணப்படுகின்றன. இவை பெரும்பாலும் ஐதரசனாலும் (கிட்டத்தட்ட 70%) மற்றும் ஹீலியத்தினாலும் (கிட்டத்தட்ட 20%) ஆக்கப்பட்டவை. அவற்றுள் மிகச்சொற்ப அளவு ஏனைய மூலகங்களும் காணப்படலாம். அவற்றில் அடர்த்தியாக உள்ளை வின்மீனிடை முகில்கள், பூமியில் இருந்து தொலைக்காட்டியால் பார்க்கும் பொது மிக அழகான தோற்றங்களில் தென்படும் இவற்றைத்தான் நெபுலா என வானியலாளர்கள் அழைக்கின்றனர்.

இந்த நெபுலாக்கள் தான் நட்சத்திரங்களின் பெற்றோர்கள். நேபுலாகளில் ஏற்படும் அடர்த்தி வித்தியாசத்தால் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் வாயுக்களின் அடர்த்தி அதிகரிக்க, அங்கு ஈர்ப்புவிசையும் தோன்றும். இந்த ஈர்ப்பு விசை காரணமாக மேலும் வாயுக்கள் அங்கு குவிய, ஒரு பந்தைப்போன்றதொரு திரள்ச்சியாக அது உருவெடுக்கும்.

இவ்வாறான திரள்ச்சியின் போது, வாயு மூலக்கூறுகள் (ஐதரசன்) மூலக்கூறுகள் ஒன்றுக்கொன்று மிக அருகில் வருவதால், அவற்றின் வெப்பநிலை அதிகரிக்கிறது, இவ் வெப்பநிலை தொடர்ச்சியாக அதிகரித்து, ஒரு கட்டத்தில் 10 மில்லியன் பாகை செல்சியஸ் அளவைக் கடக்கும் போது, ஒரு நட்சத்திரத்தின் உயிர் மூச்சு தொடங்குகிறது. அதாவது அணுக்கரு இணைவு (fusion) எனப்படும் ஒரு செயல்பாடு தொடங்குகிறது. இது அந்த வாயுத்திரட்சியில் உள்ள ஐதரசனை, ஹீலியமாக மாற்றுகிறது, இவ்வாறு மாற்றமடையும் போது ஏற்படும் திணிவு வேறுபாடே, நட்சத்திரத்தின் ஒளி, வெப்பம் மற்றும் இன்னும் பிற சக்திகளாக வெளிவிடப்படுகிறது. இந்த நிலையை அடைந்த நட்சத்திரங்கள், முதன்மைத் தொடர் நட்சத்திரங்கள் (main sequence star) என அழைக்கப்படுகிறது.

நெபுலாநெபுலா

ஒரு நட்சத்திரம், நெபுலா போன்ற வாயுத் திரட்சியில் இருந்து முதன்மைத் தொடர் நட்சத்திரமாக மாற கிட்டத்தட்ட 50 மில்லியன் வருடங்கள் எடுக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட நேபுலாவில் இருந்து பல நட்சத்திரங்கள் (சிலவேளைகளில் நூற்றுக்கனக்கான) தோன்றும். நமது சூரியத்தொகுதிக்கு மிக அருகில் உள்ள உள்ளது ஒராயன் நெபுலா, இது 1300 ஒளியாண்டுகள் தூரத்தில் உள்ளது. இங்கு பல புதிய நட்சத்திரங்கள் தற்போது உருவாவதை வானியலாளர்கள் அவதானிக்கின்றனர்.

ஒராயன் நெபுலாஒராயன் நெபுலா

இவ்வாறு முழுமையாக உருவாகிவிட்ட நட்சத்திரம், முதன்மைத்தொடர் நட்சத்திரம் எனப்படும். நமது சூரியன் ஒரு முதன்மைத்தொடர் நட்சத்திரம் ஆகும், அதே போல இந்த முதன்மைத்தொடர் பருவத்தில் கிட்டத்தட்ட 10 பில்லியன் வருடங்கள் வரை வாழும்!

நட்சத்திரங்களில், அவற்றின் மையப் பகுதியில் நடக்கும் இந்த அணுகரு இணைவே, இந்த நட்சத்திரங்கள், அவற்றின் ஈர்ப்பு விசையால் மேற்கொண்டு சுருங்கிவிடாமல் இருக்க தேவையான வெளிநோக்கிய அழுததை வழங்குகிறது.
நட்சதிரங்களின் அளவிற்கும், திணிவிற்கும் ஏற்ப அதன் வாழ்க்கைக்காலமும், அதன் முடிவும் தங்கியுள்ளது, அவற்றைப் பற்றி அடுத்ததாக பார்க்கலாம்.

நன்றி : https://parimaanam.wordpress.com

Wednesday, February 10, 2016

தேங்காய் மகத்மியம் - லெ முருகபூபதி

மக்களுக்கும்  தேசத்தின்   பொருளாதாரத்திற்கும் வழிபாட்டிற்கும்   பயன்பட்ட  தேங்காய் சாபமிடும்  பொருளாய்  அரசியல்வாதிகளின்  கையில் சிக்கிவிட்டதா ? தெருத்தேங்காய்  வழிப்பிள்ளையாருக்கு !  திருட்டுத்தேங்காய்  சாபத்திற்கா  ?

முருகபூபதி

*********************************************************


பயன்தரும்  மரங்களின்  பெயர்களையும்  எழுதி,  அதில் 
ஒன்றைத்தெரிவுசெய்து ,  அது  தரும்  நல்ல  பயன்களைப்பற்றி எழுதச்சொன்னார்  ஆசிரியர்.   இந்தச்சம்பவம்  நான்  ஐந்தாம்  வகுப்பு படித்த காலத்தில்  நடந்தது. எனது  வகுப்பில்  பெரும்பாலான  மாணவ  மாணவிகள்  தென்னை மரம்  பற்றியே  எழுதியதற்குக்காரணம்,  எங்கள்   ஊரில்  அந்த மரங்கள்தான்  அதிகம்.   நாம்  பனைமரத்தை  படங்களில்தான்  பார்த்திருந்த  காலம். தென்னையின்   பயன்பாடு பற்றி  நிறையச் சொல்லமுடியும்.  ஆனால்,  அந்த  பால்யகாலத்தில்  எமக்குத் தெரிந்ததையே  எழுதினோம்.

தெங்கு  ஆராய்ச்சி  நிலையம்,   தேங்காய்  எண்ணெய்  தொழிற்சாலை, தேங்காய்  துருவல் (Desiccated Coconut)    தொழிற்சாலை  என்பன  எங்கள்  ஊரில்  இருந்தன.   தென்னந்தோட்ட  உரிமையாளர்கள்  பலர்  தமக்குள்  சங்கமும்  வைத்திருந்தனர். ஆனால் , இவைபற்றிய  எந்த  ஞானமும்  இல்லாமலேயே  நானும் சகமாணவர்களும்   தென்னையின்  பயனை   நன்றாக  எழுதி ஆசிரியரிடம்  சிறந்த  மதிப்பெண்களும்  பெற்றோம்.

பாடசாலைக்கு  அருகில்  அமைந்த  கோயில்களில்  யாராவது பக்தர்கள்   வந்து  தேங்காய்  உடைத்து  பிரார்த்தனை  செய்தால்,  எமக்கு  கொண்டாட்டம்தான்.   பாடசாலை  இடைவேளை  நேரத்தில் சிதறுதேங்காய்  பொறுக்கிய  அந்தக்காலத்தை  மறக்கத்தான்  முடியுமா.?

கோயில்  அய்யரோ  அல்லது  பண்டாரமோ  வந்து  அவற்றை பொறுக்குவதற்கு  முன்னர்  நாம்  முந்திவிடுவோம்.   சில  சமயங்களில்    அவர்கள்  முந்துவார்கள். கோயில்  வெளிவீதியில்  சிதறு தேங்காய்களை  காயவைத்து கொப்பறையாக  மாற்றி,  தேங்காய்  எண்ணெய் தொழிற்சாலைக்கு அனுப்புவார்கள்.
எங்கள்   ஊர்  கோயில்  ரதோற்சவ காலத்தில்,  பக்தர்கள்  ரதங்களுக்கு முன்னால்  அடித்து  நொறுக்கும்  தேங்காய்களின்  எண்ணிக்கை அதிகம்.   அவற்றை  சேகரித்து  சாக்குகளில்  கட்டி  கோயிலுக்கே கொடுக்கும்  கோயில்  திருப்பணி  தொண்டுகளிலும் இளமைப்பராயத்தில்  கலந்துகொண்டிருக்கின்றேன்.
பிரதான   கடைவீதியில்   எந்தக்  கடை  முதலாளி,  ரதங்களுக்கு முன்னால்  அதிகம்  தேங்காய்  உடைத்தார்  என்பதை  நானும் நண்பர்களும்  ஆராய்ந்த  காலம்,  பால்யத்தின்  வசந்தகாலங்கள்தான்.  ஆனால்,  அதில்  பதுக்கல்  வர்த்தகத்தின்  மூலம்  பொருளீட்டிவிட்டு பாவசங்கீர்த்தனமாக  எத்தனைபேர்  தெய்வத்திற்கு  தேங்காய் உடைக்கிறார்கள்  ????  என்பதை  ஆராயும்  வயது  அல்ல  அந்த பால்யகாலம்.

திடீரென்று   ஒரு நாள்  ஏன்  தேங்காய்  அடித்து  பிரார்த்திக்கிறார்கள் ? - என்ற    கேள்வி  மனதில்  எழுந்தது.   மனதை  தூய்மையாக  வைத்திருக்கவேண்டும்.   மனதில்  ஈரம்  இருக்கவேண்டும்.  தேங்காயை  உடைத்தால்  உள்ளே  தூய்மையான  வெண்மையும்  நீரும்  இருக்கிறது  என்று  வீட்டில்  விளக்கம்  சொன்னார்கள்.
அம்மாவுக்கு   தினமும்  காலையில்  தேங்காய் துருவிக்கொடுத்திருக்கின்றேன்.    அதில்தான்  அம்மா  சட்ணி, துவையல்    செய்வார்கள்.  தேங்காய்  எமது  வீட்டின் வறுமையைப்போக்கிய   காலத்தையும்  மறக்க முடியாது.   இது  ஒரு காலகட்டம்.

" நன்றி  ஒருவருக்குச்  செய்தக்கால்  அந்நன்றி  என்று  தருங்கொல்  என  வேண்டா -நின்று   தளரா  வளர்தெங்கு  தாளுண்ட  நீரைத்  தலையாலே  தான் தருதலால் " 

என்ற   அவ்வையாரின்   மூதுரையை  பாடசாலையில்  கேட்டதும் அந்தப்பருவத்தில்தான்.

தென்னையின்  பெயருடன்  எங்கள்  நாட்டில்  பல  ஊர்கள்             ( பொல்கஹவெல,   பொல்வத்தை,   தென்னைமரவடி ) திகழ்ந்திருக்கின்றன  என்பதை  அறிந்தது  மற்றுமொரு  பருவத்தில்.
" கேணி  யருகினிலே - தென்னைமரம்  கீற்று  மிளநீரும்
பத்துப்பன்னிரண்டு   தென்னை  மரம்  பக்கத்திலே   வேண்டும் 

என்ற  பாரதியின்  பாடலிலும் 

தென்னங்   கீற்று     ஊஞ்சலிலே
தென்றலில்    நீந்திடும்    சோலையிலே
சிட்டுக்குருவி     ஆடுது
தன்    பெட்டைத்துணையைத்தேடுது...

என்ற  ஜெயகாந்தனின்  ( பாதை  தெரியுது பார் - திரைப்படப்பாடல்) பாடலிலும்   சொக்கி  மகிழ்ந்த  பருவம்  மற்றும்  ஒரு  காலம்.

தேங்காய்,  இளநீர்  விற்று  குடும்பத்தை  காப்பாற்றும்  ஏழைகளையும் மத்திய தரவர்க்கத்தினரையும்,   தென்னந் தோட்டச்சொந்தக்காரர்களான   பெரும்  தனவந்தர்களையும் வாழ்க்கைப்பாதையில்  சந்தித்திருக்கின்றோம். நான்கூட  ஒரு  காலத்தில்  தேங்காய்  விற்று  வருமானம் தேடியிருக்கின்றேன்.    தேங்காயின்  உரிமட்டையும் விற்பனைக்குரியது.   

யாழ்ப்பாணத்தில்  அதனை   பொச்சிமட்டை என்பார்கள்.    ஆனால்,  இலங்கையில்  மற்றும்  ஒரு  பிரதேசத்தில்  அவ்வாறு   சொன்னால்  அடியும்  கிடைக்கலாம்.

ஊரில்  அன்று  மேடையேறிய  நாடகங்களில்  பெண்வேடம்  தரிக்கும் ஆண்களுக்கு  தேங்காய்ச்சிரட்டை   உதவியது. தேங்காய்ச்சிரட்டை,   வடக்கில்  மேல்  சாதிக்காரர்,  தாழ்த்தப்பட்ட ஏழை  எளிய  குடிமக்களுக்கு  தண்ணீர்,  தேநீர்  கொடுக்க பயன்பாட்டிலிருந்திருக்கிறது.    இதனை   அறிந்துகொண்டது  எனது மற்றும்   ஒரு  பருவகாலத்தில்.

தேங்காயில்   பின்வரும் உயிர்ச்சத்துக்கள்  இருக்கின்றன  என்பதை அறிந்தது தமிழ்  விக்கிபீடியா  பயன்பாட்டுக்கு  வந்த  கணினி  யுகத்தில்.

நார்ப்பொருள்,  மாப்பொருள்,  சர்க்கரை  , கொழுப்பு,  புரதம், தயமின்,    ரிபோஃபிளாவின்   , நியாசின்    , பான்டோதெனிக்  அமிலம்  , உயிர்ச்சத்து B6  , இலைக்காடி  (உயிர்ச்சத்து B9 )  ,உயிர்ச்சத்து C , கல்சியம்,  இரும்பு , மக்னீசியம் ,  பொட்டாசியம் ,   துத்தநாகம்  .

இவ்வளவு  பயன்களைத்தரும்  தேங்காயில்  மற்றுமொரு  அபூர்வ குணம்,  பயன்பாடு  இருக்கிறது  என்பதை   ( தற்காலத்தில் )  இலங்கை   அரசியல் வாதிகள்  மக்களுக்கு  சொல்லியிருப்பது  21   ஆம் நூற்றாண்டு  காலத்தில்.

தற்பொழுது   பீல்ட்  மார்சல்  தரத்துக்கு  உயர்த்தப்பட்டுள்ள  முன்னாள் இராணுவத்தளபதி   சரத்பொன்சேக்காவுக்கு  பாராளுமன்றில்  யூ. என்.பி . செயற்குழு  தமது  கட்சியின்  சார்பில்  ஒரு  ஆசனத்தை வழங்குவதற்கு  தீர்மானிக்கப்பட்ட  வேளையில்  தேங்காய்  பற்றியும் சிந்திக்க  வேண்டிவந்தமையால்தான்   இந்த  தேங்காய்  மகத்மியம் பதிவு  தோன்றியது.

இலங்கையின்   ராஜபக்ஷேக்களின்  முன்னைய  அரசு  2009  மே  மாதம் புலிகளுடனான  போரில்  வெற்றிகண்டவுடன்,   கொழும்பில் சரத்பொன்சேக்காவும்  ராஜபக்ஷே  சகோதரர்களும்  இன்றைய ஜனாதிபதியும்  போர்க்காலத்தில்  பிரதி  பாதுகாப்பு  அமைச்சராக இருந்தவருமான   மைத்திரியும்  தேங்காய்ப்பாலில்  செய்த  பால்சோறு   வெட்டி  பகிர்ந்து  உண்டார்கள்.சிறிதுகாலத்தில்   சரத்பொன்சேக்கா  பதவியிலிருந்து  நீக்கப்பட்டு சிறைக்கு   அனுப்பிவைக்கப்பட்டார்.   அப்பொழுது  அவருக்கு  அங்கே தேங்காய்ப்பாலில்  செய்த  கறியுடன்  உணவு  தரப்பட்டிருக்கலாம்.
அத்தகைய   உணவை   மறுத்து,  வீட்டிலிருந்து  அம்மாவின் கைப்பக்குவத்தில்  சமைத்த  உணவைத் தருவிக்கும் யோஷித்த ராஜபக்ஷவின்   கைதைத் தொடர்ந்து,  மகிந்த   அணியினர்  தற்போதைய  நல்லாட்சிக்கு  (?)   சாபமடும்   வகையில்  சீனிகம தேவாலயத்தில்   நூற்றுக்கணக்கான  தேங்காய்களை உடைத்துள்ளனர்.

தேங்காயை   நிறைகுடத்திற்கும்  பூசைகளுக்கும்  (காளாஞ்சி) பயன்படுத்துவதை   அறிந்திருக்கின்றோம்.   மக்களுக்கும்  பயன்பட்டு மருத்துவ  குணங்களும்  கொண்டிருக்கும்,  தேசத்தின்  பொருளாதார வளத்திற்கும்  உதவும்  தேங்காய்க்கு,  சாபமிடும்  சக்தியும்  இருக்கிறது   என்ற  செய்தியை   இன்றைய  தென்னிலங்கை  அரசியல் வாதிகள்   தெரிவித்துள்ளனர்.
ராஜபக்ஷ  அரசு  போரில்  வெற்றிபெற்ற  களிப்பில்  தேங்காய்பால் சோறு  உண்டபோது,   தமிழகத்தில்  அரசியல்வாதிகள்  இவர்களுக்கு கொடும்பாவி  எரித்து  கண்டனம்  தெரிவித்தனர். அப்பொழுது   தமிழக  தலைவர்களை   கோமாளிகள்  என்று வர்ணித்தவர்  சரத்பொன்சேக்கா.   இன்று  இலங்கையிலும்  அரசியல் கோமாளிகள்   இருக்கிறார்கள்  என்பதை   அவர்  எம். பி.யாக தெரிவாகும்  தருணத்தில்  நாம்  அறிந்துகொள்கின்றோம்.
மறைந்த  எம்.பி. ---  எம்.கே.டீ. எஸ்.  குணவர்தனாவுக்குத்தான் சரத்பொன்சேக்கா   நன்றி  தெரிவிக்கவேண்டும்.முன்னர்  ஒரு  எம். பி.   இறந்தால்,   அந்தப்பதவி  வெற்றிடத்திற்கு இடைத்தேர்தல்  நடக்கும். ஆனால், ஜே.ஆரின்  புண்ணியத்தால்  இன்று  பாராளுமன்றில்  ஆசனம்   கிடைக்காமல்  ஏங்கும்  பலரும்  அடுத்து  யார்  மறைவார்கள்  என்று  காத்திருக்கின்றனர்.

 தேங்காயில்  சாபமிடும்,   சூனியம்  செய்யும்  மகத்துவம்  தெரிந்திருப்பின்    இன்று  எத்தனை  பேர்  யார்  யாருக்காக தேங்காய்களுடன்  ஆலயங்களுக்கு  இரகசியமாக  சென்று வருகிறார்கள்  ? என்பது  அவ்வாறு  செல்பவர்களின் மனச்சாட்சிக்குத்தான்  தெரியும்.

எனக்கு   இன்னமும்  நினைவிருக்கிறது. எங்கள்  ஊருக்கு  அருகில்  இருக்கும்  கட்டான  தொகுதியில்  கே.சீ. டீ. சில்வா   என்ற  ஸ்ரீலசுக  எம்.பி . காலமானார்.   அவ்வேளையில் தெருவெங்கும்   வெள்ளைக்கொடிகள்  பறக்கவிடப்பட்டு,   சில்வாவின் படங்கள்  சுவர்களில்  ஒட்டப்பட்டன.   செய்தி  சேகரிக்க  சென்றபோது சில்வாவிடம்   முன்னர்  தோற்றிருந்த  விஜயபால  மெண்டிஸ்  என்பவர்,  தமது  ஜீப்பில்  வந்துகொண்டிருந்தார்.   அவரைக்கண்ட அவருடைய   கட்சி  ஆதரவாளர்  ஒருவர், "  மாத்தையாட்ட  ஜயவேவா, இதிங்   மாத்தாயா  தமய்  அபே  மந்திரிதுமா "  ( துரைக்கு வாழ்த்துக்கள்.    இனிமேல்  துரைதான்  எங்கள்  மந்திரி)  என்று உரத்துச்சொன்னார்.

விஜயபால மெண்டிஸ்  எங்கள்  ஊர்  மேயர்  முதலியார்  மெண்டிஸின்   மகன்.   அந்த  ஆதரவாளர்  சென்னது  கட்டானையில் நடந்த   இடைத்தேர்தலில்  பலித்தது.68  ஆவது  சுதந்திரதினம்  கொழும்பில்  கொண்டாடப்பட்ட வேளையில்    அதனை   எதிர்த்தவர்கள்,  சீனிகம  தேவாலயம்  சென்று அரசுக்கு   சாபமிட்டு  தேங்காய்களை   உடைத்திருக்கிறார்கள்.
இதில்   வேடிக்கை   என்னவென்றால்,   ஒரு  காலத்தில்  இலங்கையில்  மார்க்ஸின்  பிதா  என  வர்ணிக்கப்பட்ட பிலிப்குணவர்தனாவின்   மக்கள்  அய்க்கிய  முன்னணியின்  தலைவர் தினேஷ்  குணவர்தனா   இந்த  தேங்காய்  உடைப்பு  சாபமிடும் போராட்டத்தில்    முன்னிலை   வகித்துள்ளார்.
இந்த   பகுத்தறிவாளர்களின் (?)  செய்கைக்கு  குருநாகலில்  நடந்த கூட்டத்தில்   ( கவனிக்கவும்:- குருநாகல்  மகிந்தர்  வென்ற  தொகுதி) எதிர்வினையாற்றும்  பிரதமர்  ரணில்  விக்கிரமசிங்கா  என்ன சொல்லியிருக்கிறார்  பாருங்கள்:-" தற்பொழுது  தேங்காயின்  விலை   குறைந்துள்ளது.   தேங்காய் உடைத்து   சாபமிடுபவர்கள்  ஒன்றிரண்டல்ல,  நாடுபூராவும்  பத்து இலட்சம்    தேங்காயாவது  உடையுங்கள்.   அவ்வாறு  செய்தால் நாடுபூராகவும்  தேங்காய்களுக்கு  தட்டுப்பாடு  வரும்.    தேங்காயின் விலை   உயரும்.   வடமேல்  மாகாண   மக்கள்  அதனால் பயனடைவார்கள்.   அரசின்  தென்னந் தோட்டங்களில்  தேங்காய்களை திருடி   கோயிலில்  உடைக்கவேண்டாம்.   எவ்வளவோ திருடியவர்களுக்கு  தேங்காய்  திருடுவது  பெரிய விடயமல்ல." இந்தப்பேச்சு   ரணில்   விக்கிரமசிங்காவின்  வலதுசாரி முதலாளித்துவச் சிந்தனையின்  வெளிப்பாடு.


" திருட்டுத்தேங்காய்   உடைத்து  சாபமிட்டால்  அதனை  கடவுளே பார்த்துக்கொள்வார் " - என்று   நல்லாட்சியின்  மகளிர்  விவகார அமைச்சர்   சந்திராணி  பண்டார  அநுராதபுரத்தில்  நின்று  சொல்கிறார்.

கடந்த   ஆண்டு  நடந்த  இலங்கை  அதிபர்  தேர்தலுக்கு  முன்னர் ஒருநாள்  மதியம்  காலிவீதியில்  அமைந்த  அலரி  மாளிகையின் முன்னால்  நின்று  தேங்காயின்  மீது  கற்பூரம்  கொளுத்தி  அதனை வீதியில்   அடித்து  ராஜபக்ஷ  ஆட்சிக்கு  சாபமிட்ட  ஒரு பெண்ணைப்பற்றி   அறிந்திருப்பீர்கள்.

தனது  கணவர்,  ஊடகவியலாளர்  பிரகித்  எகனிலியகொட காணமல்போய்   ஆயிரம்  நாட்கள்  கடந்தும்  அவருக்கு  என்ன நடந்தது ?  என்பது  தெரியாத  நிலையில்  அந்தப்பெண்  கதறிக்கதறி தேங்காய்  உடைத்து   சாபமிட்டதனால்தான் -  அன்றைய  அதிபர் தோல்வியுற்றார்  என்று  அவரின்  ஆதரவாளர்கள்  நம்பியிருப்பதன் விளைவா   இன்று  இவர்கள்  சீனிகம  தேவாலயத்தில்  மைத்திரி - ரணில்   கூட்டு  நல்லாட்சிக்கு  எதிராக  நடத்திய  தேங்காய்  உடைப்பு சாபமிடும்  போராட்டம்  என்றும்  யோசிக்கத்தூண்டுகிறது.
பாவம்   தேங்காய் !!!!    அது  என்ன  பாவம்  செய்ததோ????
தேங்காயின்  பயன்பாடு  பற்றி  சிறுவயதில்  நாம்  அறிந்ததற்கும், இன்றைய  இலங்கை  அரசியல்வாதிகள்  தமது  செய்கையின்  மூலம் கூறும்  பயன்பாட்டுக்கும்  இடையில்  பகுத்தறிவுவாதம்  வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.நவீன   கணினியுகத்தின்  பாய்ச்சலில்  இளம்தலைமுறை பரவசமுற்றுள்ள  இக்காலகட்டத்தில்,  மூத்த தலைமுறை அரசியல்வாதிகள்  மக்களின்  பயன்பாட்டுக்குரிய  தேங்காயை சாபமிடுவதற்கும்   சூனியம்  செய்வதற்கும்  ஆயுதமாக்கும்  செயலை,  இன்றைய    சுவாரஸ்யமான  கோமாளிக்கூத்தாக  ரசித்து கடந்துகொண்டிருக்கின்றோம்.
நன்றி : http://www.thenee.com/100216/100216-1/100216-2/100216-2.html